Lang geaarzeld voor ik naar Haneke's Amour ging. Hij wilde, las ik onbaatzuchtige liefde laten zien.
Maar wat zou 'baat' kunnen betekenen als het om liefde gaat? Zover ik heb meegemaakt is liefde een aandoening. Er zijn er die het een ziekte noemen, omdat je je verstand erdoor verliest. Heb je er baat bij je verstand te verliezen? Je zult het nooit weten omdat je niet kunt vergelijken. Hoe was je eraan toe als je je verstand niet verloren had? Onmogelijk te achterhalen.
Dus wanneer je geliefde ziek wordt en verzorgd moet worden, is er geen afweging. Je doet het, je hebt geen keus. Anderen die dat waarnemen kunnen je prijzen en zeggen 'o wat mooi en onbaatzuchtig'. Maar jij hebt daar geen weet van, want je houdt van haar en doet wat er gedaan moet worden, zoals Trintignant in de film. Doen wat er gedaan moet worden geeft bevrediging. Ziek worden niet, dat zie je voor je neus.
Maar dan, het is een film. Lange tijd dacht ik aan de woorden van Willem Brakman: 'Sommige dingen zijn wel erg maar niet interessant.' En of Haneke het raadde bedacht hij een apotheose in liefdevol geweld. Erg interessant. Niet zo geloofwaardig.