Morgen naar het Noorden om te horen wat Thom Mercuur samen met architect Gunnar Daan en ontwerper Gert Jan Slagter heeft uitgedacht. Eb en vloed: een Kunstpaviljoen aan het zeegat van Lauwersoog.
Waar tezamen moet komen wat Mercuur drijft. Het staat er zo langs de neus weg in zijn 'Bidboek' aan de provincie: 'Twintigste-eeuwse en hedendaagse kunst gerelateerd aan natuur, vis en zee.'
Wat je in musea uit het raam ziet van de omgeving heeft invloed op hoe je naar het tentoongestelde kijkt. Of het nu in het Mauritshuis is, in Teylers of in het MMKA in Arnhem. Maar dit? Zou je ergens ter wereld een museum vinden waar binnen en buiten zo in elkaar grijpen? Hier bewegen de getijden onder je voeten en ligt een geschilderde vis even later op je bord. De horizon wenkt en de vissersschepen bewegen aan de wand en in de verte.
In 1969 werd het Lauwersmeer afgedamd, een ramp voor de vissers, voor de omgeving een historische vergissing. Misschien kan Thom er iets van goedmaken. Zoals de Finse architectuurguru Juhani Pallasmaa zei: 'Ik ervaar een bouwwerk met al mijn zintuigen tegelijk.'