Inch'Allah

 Het antwoord is kortweg niks. Het duurt een film voor dokter Chloë daar achter is. Ze werkt in een vrouwenkliniek in een Palestijns vluchtelin­genkamp op de Westelijke Jordaanoever, maar woont aan de andere kant van de muur. En kent mensen aan beide kanten. Ze pendelt. En dat kan hier niet, merkt ze. Je bent partij of je moet weg.

 De esthetiek van de uitzichtloosheid - ook afval is mooi in het avondlicht - dat is wat regis­seur Ana Bar­beau‑Lavalette in beeld brengt. Hoe karakters aan beide kanten van de muur verstarren. Zich verschansen in hun enige zeker­heid, die van de wanhoop.

 Met als toekomstbeeld het Pales­tijnse jongetje in z'n vuile super­man out­fit, die een kijkgat in de muur hakt, waardoor hij tenslotte iets ziet. Een boom, een grote boom en een kleine. On­bereik­baar.