Overal schieten ze uit de grond. Ieder jaar meer. Oorspronkelijk stamt de reuzenberenklauw uit Azië en kwam hier in de negentiende eeuw als sierplant in tuinen. Mooi maar o zo gevaarlijk!
Een jaar of tien geleden begon hij zijn onstuitbare opmars. Signalement: de reuzenberenklauw is een plant van soms wel 5 meter hoog. De stengel kan wel 10 cm dik worden en hij heeft enorme bladeren. Waarschuwing: 'raak deze plant niet aan! Doet u dat wel, dan kunnen ernstige brandwonden ontstaan en in sommige gevallen zelfs blindheid.'
Staand in de file zag ik hem gisteren, in de middenberm bij Delft. Nee, Rijkswaterstaat doet niets.
Ik zocht hem op. Hier is mijn advies: niet demoniseren, opeten: 'De plant bevat etherische olie met furocoumarinen. In Rusland, Estland, Letland en Litouwen worden de stengels in de zon te drogen gelegd. Op de stengel vormen zich dan zoete, witte kristallen. De jonge plant is nog niet giftig. De jonge stengels kunnen gegeten worden en smaken naar een combinatie van zoete komkommer, kokosnoot en mandarijntjes.'