Het verband tussen kunst en koorts is velerlei. Bij mij begint het met een Schotse plaid, diepbruin met donkerblauw, waarover dunne rode en gele ruitstrepen. Ik lag er onder als ik koorts had. Mijn eerste patroon.
Vanmiddag in Rotterdam, bij On the Edge, een groepstentoonstelling in Garage, kwam die koorts terug.
Bij het binnengaan van wat een heel huis leek, gemaakt van geruite stoffen, dus eigenlijk meer een tent. Of beter het ruitjesbehang van een huis, met weglating van de muren. Het bewoog terwijl ik erin rondging.
De maakster bleek te zijn Wies Preijde (1989), nog maar net van de Haagse Koninklijke Academie. Alle stoffen en patronen ontwerpt en maakt ze zelf, zoals ze ook de stoffen architectuur ontwerpt.
Haar bouwsel heet Tegendraads (2012). De wanden zijn gemaakt van enigszins transparante, gelijmde draden. Je kijkt door je huis heen. De lijnen, kleuren en perspectieven maken dat je door een getekend, doorzichtig huis loopt.