We zijn in Georgië, in 1992. En de autobiografisch getoonzette film 'In bloom' van regisseuse Nana Ekvtimishvili biedt geen schaduw van folklore anders dan in gruwelijke zin. De enige volksdans is averechts bedoeld en wordt solo uitgevoerd door de 14-jarige heldin Eka die wil laten zien dat ze niet over zich zal laten lopen.
En niet de volgende prooi zal zijn in een traditie waarin je een bruid buitmaakt door haar met je vrienden klem te rijden en te kidnappen, zoals haar vriendin Natia overkomt. Immers, meisjes hebben hier zelf niets te vertellen en zijn altijd het slachtoffer. In Bloom (In bloei, ofwel huwbaar, ook nogal cynisch) blinkt uit door ons als Westerlingen buiten te sluiten. De alledaagse manier waarop daar een enkel gezin met messen en vuurwapens zijn eer en belangen behartigt zou hier genoeg zijn om een legertje hulpverleners en tbs-oppassers aan het werk te houden.
Kun je er iets van leren, behalve dat in Georgië een zieke vechtcultuur heerst, het recht van de sterkste?
Eka, de heldin, van veertien heeft iets voor op anderen, ze is intelligent. Zal het haar helpen? Aan het eind heeft ze al de harde trekken van een door de wol geverfde volwassen vrouw.