Voetbalironie

 Gisteren - na de onthulling van de Willem Brakmanstraat in Enschede - zat ik in Deventer aan de Ijssel. Het terras was stil en leeg want Nederland speelde tegen Chili. Aan de overkant lag de stad met de toren, waarop in gulden letters FIDE DEO.

 Werd daarmee bedoeld dat de toren gebouwd was uit godsgeloof of was het een maning aan voorbijvarende schippers te geloven?

 Ook de stad lag onnatuurlijk stil, auto's reden er niet, alleen een enkel vrachtschip ging voorbij. Tot plotseling een golf van geluid uit de daken aanzwol en ten hemel steeg. Er werd in de stad wat vuurwerk afgestoken. Daarna was het weer stil. Op de verre spoorbrug kruisten twee treinen.

 Wat had dit te betekenen? Was de wereld werkelijk in de greep van een spel waarbij volkeren elkaar bestreden zonder bloedvergieten? Een merkwaardig spel. Johan Cruyff heeft het pas nog het spel van de mislukkingen genoemd. Niets gaat immers zoals tevoren bedacht, alles loopt altijd weer anders. Steeds weer zien spelers zich geplaatst voor 'ontstane situaties'.

 Zo'n spel vraagt van alle deelnemers een groot gevoel voor ironie. Op de televisie zijn de Belgen daarin meesters. Daarom volg ik het kampioenschap op Canvas. Straks verder.