Lea Vuceljic

 Ze schildert. Met verf. En wat een schildersoog heeft ze, en wat een kwastlef. Of dat op de Rietveld - ze is net afgestudeerd - niet lastig was, zo'n oude discipline beoefenen? Ja, dat viel soms niet mee zegt ze met een mooi lachje.

 Lea vertelt hoe ze werkt. Hoe ze jaagt op filmstills en wat zij noemt vreemde tussendoor-momenten op Youtube. Dat levert soms vreemde composities op. Kijk maar op haar site.

 Het gaat haar om het lichamelijke, het tactiele. Ze probeert met haar kwast greep te krijgen op de dagelijkse beeldenvloed die over ons wordt uitgestort. Zich te verdedigen. Gaat die te lijf met gelijke middelen. En al werkende fantaseert ze er van alles aan vast.

 'Wie zijn blik niet beschermt verliest de controle over zijn verlangens,' zegt ze op haar site. 'Maar wat je per ongeluk waarneemt wordt je vergeven.' 

 Haar schilderijen zijn titelloos, maar haar expositie als geheel heeft een heel duidelijke: ''I pray it won't pass me by''.