Vanmiddag liep ik het Mauritshuis uit en kwam op het Plein abrupt terecht in wat bleek te zijn de landelijke finale van het KNVB-straatvoetbal. Om en om speelden jongens en meiden wedstrijdjes van tien minuten.
Ik zag de Margarita's tegen de Golden Girls om de vijfde en zesde plaats. Die Golden girls zelfs met hun namen in goud op de shirtruggen. Voor het eerst was de landelijke finale hier en niet meer op de Dam in Amsterdam.
Er spelen vijf‑ of zestallen waarvan er steeds maar vier op de stenen staan. Vier leeftijdscategorieën: D‑pupillen (onder 13 jaar) jongens en meisjes en E‑pupillen (onder 11 jaar), ook jongens en meisjes.
Spelen meisjes anders dan jongens? Minder ruig toch, waardoor ze minder blessures oplopen. Die klinkers zijn hard, ik heb ervaring. Na afloop van een jongensmatch liepen er een paar mank en ik zag een serieuze schouderblessure, wat schaafwonden. En, sorry to say, de meiden bewegen zich beter, soepeler. Waardoor ze denk ik ook blessures ontwijken. En dan die vraag: waarom op straat en niet op een veld waar het zo lekker vallen is? Ik ken het antwoord: de allerbesten hebben het op straat geleerd, met een oude tennisbal. Met trottoirbanden als handicaps waardoor je leerde met de zijkant voet je bal omhoog te krijgen. En nog zo wat.