Vlak voor de finale van de Copa Americana tussen Uruguay en Argentinie weigert El Ingeniero, de Ingenieur, de succesvolle coach van het Uruguay de kleedkamer te verlaten. Twee dagen later legt hij zijn functie neer en verdwijnt. Wordt onzichtbaar.
Regisseur Diego Arsuaga schreef een dialoog, waarin de coach na vijftien jaar afzondering in de natuur eindelijk praat over het hoe en waarom met een jonge journalist. Het wordt zijn testament.
De film snijdt dwars door alle sportcliche's heen. Soms doet de Ingenieur in zijn vergelijkingen met de natuur rondom denken aan Peter Sellers in 'Being there'. Een coach hoort - denk aan Van Gaal - al z'n spelers persoonlijk te kennen, maar krijgt amper de kans een team te bouwen.
Een elftal kun je niet kopen. De verwachtingen van managers, spelers en media na succes leiden vanzelf tot mislukking bij eerstvolgende gelegenheid. Mooi dit te zien na het WK. Denk aan hoe het de teams van Spanje, Portugal, Brazilië verging.
Of de coaches daarvan, net als de Ingenieur, op de intensive care terecht kwamen weet ik niet. Wel dat ze na zo'n mislukking zwegen. Net als de Ingenieur. Voor falen bestaat in sport geen begrip, geen excuus. Trainer is een eenzaam vak.
Maar in deze film praat hij dan. Fictie! En gevraagd naar wat hem dan boeit in het spel, zegt hij 'het proces'. Het best denkbare antwoord