Doen wat er door ouders van je verlangd wordt. Je kunt er je leven mee zoekbrengen. Op den duur zelfs in ernst geloven dat dit was wat je altijd wilde. Maar, er is iets. Iets dat blijft knagen.
Dat moet de derde kant van de rivier zijn. Immers, je hebt deze en de overkant, maar hoe zit het met onderstromen? Dat zal de jonge Argentijnse regisseur Celina Murga voor ogen gestaan hebben bij dit vader-zoon drama. Ja, wat zal je? Je vader is een succesvol chirurg en tegelijk herenboer die het machismo op z'n Argentijns beoefent als een religie en van zijn zoon net zo'n kerel wil maken. Leren schieten dus, achter de meiden aan, autorijden. Artsenstudie en hem opvolgen in de zaak, de kliniek.
En hem alvast verantwoordelijkheden voor het familiebedrijf in de schoenen schuiven.
Net als vader Kafka - die Franz ook zo graag als opvolger in zijn galanterie–zaak zag - neemt dezer Jorge zijn junior mee naar het bordeel en als de jongen geen zin heeft zie je hem denken 'het zal toch geen nicht zijn'.
Mijn eigen vader-zoon conflicten eindigden met tegen de spiegel mompelen 'ik krijg je nog wel' en een verwijdering die nooit meer goed kwam. Gesprek was ondenkbaar. Ook deze Nicolas zegt geen woord en slikt. Totdat.. Ga kijken.
Blijft de vraag, worden dit soort vaders - behalve in Argentinie - nog gemaakt of hebben kinderen dezer dagen allemaal twee moederende moeders?