La loi du marché

 Thierry treft het nog. Zijn auto start niet, maar er is nog een tweedehands. De anderen rukken op. Solliciteren, cursussen volgen. Meemaken dat de anderen je sollicitatiegedrag op video futloos vinden. Maar Thierry incasseert, blijft altijd in de plooi. Bij de mevrouw van de bank, bij de skype-sollicitatie. Nee hij heeft geen ervaring met versie 8. En tenslotte, in de overtreffende trap. Hij wordt winkeldetective met als opdracht winkeldieven te betrappen via 35 camera's, maar vooral collega's.

 De hel, dat zijn de anderen en je bent een van hen. Geen greintje collegialiteit, geen gedeelde smart. Thierry en zijn vrouw komen niet in opstand, ze ondergaan. Een collega pleegt zelfmoord, maar dat is omdat haar zoon junk was voor wie ze bonnen stal.

 Een film van Stéphane Brizé over de vernederde medemens, die zich daarin schikt.

 Dat ikzelf ontkwam was niet mijn verdienste. Ik kon naar een betere school, studeerde wat en kreeg een aardige baan, die ook nog meer betaalde dan die van Thierry. Maar ik hoef maar om de hoek naar de DIRK te gaan om de hel in werking zien.