Ontheemd

 Probeer maar in slaap te komen in steeds een ander bed, op steeds een andere plek. Nog weet ik van al die huizen de afstand van het bed tot de muur, de lichtval. Het was steeds anders, met steeds andere donkere hoeken. Waardoor ik bleef vragen of het licht aan mocht blijven.

 Ik kreeg angstdromen en werd een slaapwandelaar. Eens ontwaakte ik staande midden in een rokerige huiskamer, tussen de suitedeuren, temidden van een menigte lawaaiige volwassenen die luidkeels lachten om het jongetje in pyjama.

 En nu kijk in naar de kinderen in de vluchtelingenstromen. Vraag me af waar ze vanavond zullen slapen. En morgen en overmorgen. Wat ze verteld wordt. En wat ze de rest van hun leven zullen meedragen aan onveiligheid.

 En nog beseft de blozende wethouder van Steenbergen niet dat hij in zijn stervensuur zal worden ingestopt door een verpleegster van Syrische komaf. In Nederland immigratieland.