Dreggen naar Modigliani

 De haven van Livorno ken ik van scheep gaan naar Corsica en Sardinië. Ik was er ook nadat in 1984 in die haven was gedregd naar de verloren beelden van de Livornees Amedeo Modigliani (1884-1920). Pas nog in het nieuws toen een schilderij voor een recordprijs werd verkocht.

 Maar mooier was het legen­darische verhaal hoe hij in 1906, vlak voor zijn vertrek naar Parijs drie beelden 's nachts in de haven had gegooid. Dat kwam zo, hij had zijn vrienden gevraagd wat ze van zijn beeldhouwwerken vonden. En hun advies was geweest 'weggooien en opnieuw beginnen'. Waarop Modigliani in woede en walging tenminste vier beelden in de Fosso Reale bij de haven had gegooid.

 Wel erg toevallig dat dit verhaal juist opdook rond de honderdste verjaardag van Modigliani, toen een grote tentoonstelling aan hem gewijd werd geopend in Livorno.

 Er werd gedregd, onder grote publieke belangstelling, terwijl deskundigen eigenlijk geen idee hadden waar precies ze moesten dreggen.

 Televisie erbij. En waarachtig, na acht dagen dreggen gebeurde het wonder. Voor de ogen van de televisie en de Livornezen kwam een vrouwenkop boven water en daarna nog twee koppen. De legende was waar. Ze werden onmiddellijk tentoo­nges­teld en toegejuicht door vele kunstcritici.

 Tot bleek dat drie scholieren met hun Black & Decker uit wat langwerpige keien van het strand de koppen hadden gemaakt en in de Fosso Reale gegooid. Fellini moet hebben genoten.