Isa Genzken

 Later zag ik haar betonnen vensters als schietgaten in Boijmans. Ook die zeiden iets. Maar wat? Je bleef er naar raden. Beton, een geluidloze radio, een huis als een bunker. De materie sprak voor zichzelf, ze zweeg.

 Nu zijn opeens zalen vol Isa Genzken te zien in het Amsterdamse Stedelijk. Het beton is er nog wel, maar wordt overstemd door massa's veel lichtere materie en idem gedachtenvluchten.

 Eindeloze rijen koppen van koningin Nefertiti, bij haar Nofretete geheten, uitgedost als eigentijdse voorbijgangster, in alledaagse werwerp-uitdossingen. Met beschadigde oren. 

 Als het ergens over gaat is het de vluchtigheid van massacultuur, komisch afgezet tegen wat eens was. Grapjes, zoals haar lampsculpturen of zuilen, met van alles erop en eraan, er zit zelfs een medicijnen-bijsluiter aan geplakt. Wilde stapelingen, bergen gevonden plastic troep. Soms als berg troep kundig vormgegeven

 Ze ontwierp ook onzingebouwen onder de kop 'Fuck the Bauhaus' en maakte een slapstick soft-porno film, hier te zien.

 De titel van de expo 'Mach dich hübsch' kan alleen maar ironisch bedoeld zijn. Of dat genoeg is om het spannend te maken?

 De grapjes hebben vaak een ondertoon die er heel Duits doorheen schemert: kritiek op onze consumptiecultuur. Spotten met het onderscheid tussen high art en low art.. Lof der tegendraadsheid.

 Maar bij grapjes hou je im letzten Ende toch maar een vraag over: zijn ze leuk?