Vaak gaat het in de boeken van Anton Valens om vernuftige bedenksels waarmee zijn eigen leven maar zeker ook de wereld als geheel beslist beter af zou zijn.
Problemen zijn er om te worden opgelost. Zoals in 'Meester van de hygiëne', waarin hij de thuiszorg tot zijn domein maakte . Is een probleem eenmaal onderkend dan weet Anton Valens er wat op. Ook zijn 'compost circulatie plan' maakt in dit boek een weloverwogen indruk. Maar dat geldt voor al Valens' plannen. Zo bevatte 'Het boek ont' een oplossing voor het postprobleem. Je herkent onmiddellijk de last en moeite die elke bestelde envelop bij de ontvanger in huis brengt. Logisch daar een systeem, een praatgroep voor te scheppen.
En zo biedt het compostcirculatieplan meteen al een verantwoorde oplossing voor het compostprobleem. Als je er tenminste een probleem in ziet. Maar daar zijn de figuren van Valens meesters in.
Je herkent menige wijdlopige spreker op avondjes. Natuurlijk kun je dit oplossen, als je maar. Tenzij je het probleem niet wilt zien natuurlijk. Maar nu:
Hier is de hoofdfiguur zelf het probleem. Hij ziet in dat het alleen maar opgelost kan worden door zichzelf van het leven te beroven. Maar hoe doet een Valens-figuur dat?
'Met een vleesmes van de Blokker, dat botter bleek dan bij aankoop was beloofd, begon ik te krassen, toen ik weer door twijfel werd besprongen. Vluchtig overwoog ik de voors en tegens. Voorheen had ik nooit in een leven na de dood geloofd, maar nu werd ik een innig gevoel van hemel en hel gewaar. Als ik deze gruweldaad doorzet, kom ik voorzeker in de hel dacht ik, of mijn zogenaamde ziel zal nimmermeer rust vinden en eeuwig gekweld ronddolen, of lijden aan extra nare nachtmerries.'
En dan staat er 'plotseling moest ik plassen. Je zou zeggen als je zo bezig bent kun je het net zo goed laten lopen (...).
Zover kwam ik. Denkend aan menselijke compost. Hoe moet dit verder? Later meer