Queensize

 Wat je te zien krijgt is vrouwenkunst, of kunst van vrouwen, maar dat zonder veel nadruk. Zou de lindenhouten Vrouw in bed (2003) van Paloma Varga Weisz niet ook door een man gesneden kunnen zijn? Een wonder van vakmanschap, want verkeerde sneden zijn irreparabel, en het hele beeld is uit een stuk, inclusief boomstam.

 En ook het dromende meisje in spijkerbroek met het Australische dier de Wallaby op haar rug, gemaakt uit oa. siliconen en glasvezel, van Patricia Piccinini (2009) zou van een man kunnen zijn.

 Er is genoeg dat aan elke thematiek ontsnapt. Zoals ook het raadselachtige rugschilderij van Ellen Altfest (2009) waar je met je neus op moet gaan staan om te zien dat de rug op onverwachte plaatsen begroeid is met kleine donkere kriebelhaartjes.

 Vergeet dus ook de driedeling in levensfasen, en de bijbehorende wijsgeerde die curator Nicola Graef op de kunst uit de Olbricht-verzameling heeft losgelaten - de rol van de vrouw in onze samenleving etc. - maar kijk, er is genoeg.

 Zoals de verveelde sushi eetsters van Almut Heise (2005) of filmster Julia Roberts als vampier van Dawn Mellor (2010) of haar Mia Farrow beklad met dialoogregels.