Loopt onder water. Er zijn al verscheidene lijnen gesloten. Mijn eerste gedachte was 'hoe moet het met die man uit 'Germain dans le métro' van Vincent Maston, waarvan ik een fragment las, vertaald door Dominique de Vet voor een bijlage van Tijdschrift Terras. Over wat de metro eigenlijk is: toverij. Een ideale manier van niet-leven en toch. Het beste is immers staande een boek lezen, in de metro.
'Soms stel ik me voor hoe mijn leven zou zijn zonder de metro. De hel op aarde, ik zou er alleen maar kunnen kijken hoe de wereld om me heen leeft zonder ooit mee te kunnen doen. Die ritjes zijn waarschijnlijk het enige wat me ervan weerhoudt de Seine in te springen al ik weer eens zo erg stotter dat zelfs mijn eigen zus me niet begrijpt.
Hier, en hier alleen ben ik op mijn plek en zijn jullie de indringers. (...)'
Dit uit: '...een explosie kan zo fraai zijn.' Tien fragmenten van beginnende vertalers. Uit vele talen. Ter kennismaking.