Bai Hua
maandag 20 juni 2016 - 13:35
'Tussen de dingen dichten of schrijven.' Zo noem ik het. Een zeldzaamheid. Ik vond het weer bij Bai Hua, in 1990 vertaald door Maghiel van Crevel voor het tijdschrift Raster, waaruit het moois beetje bij beetje gedigitaliseerd terugkeert. Dit is 'Namiddag'.
'een bezorgde stilte is al voelbaar
in een openliggend prozaboek
in een nog naklinkend lied
het is zo; ik heb het opgemerkt
en er is nog iets van meer belang:
iemand loopt naar binnen en weer naar buiten
voor je inslaapt verzink je in gepeins
waar staart de vruchteloze spiegel naar
aanstonds aan te snijden fruit
of een ondiepe bruine droom
‘s middags slaap je uiterst vast
en je humeur wordt wijn
het is zo; ik heb het opgemerkt: al deze dingen
ja zelfs de gordijnen bezitten een zekere schoonheid
je droom bevindt zich in een overgang
dit is de beste tijd
maar pas op, zelfs al heb je niets om handen
want gevaar is geen prater
als een gebeurtenis
als iemands schaduw zo zachtaardig
loopt het naar binnen en weer naar buiten'
Bai Hua, geboren in 1930 in Xinyang, maakt - als hij nog leeft - toneel, films en gedichten. Altijd op gespannen voet met de autoriteten. Het laatste vindbare bericht is dat hij in stilte met zijn vrouw in Sjanghai woont.
Links:
RSS