Wegkijken

 Een thema van nu, maar in Roemenië net zo goed van toen, de tijd van de Ceaucescu-generatie en de Securitate. Daarover gaat het in 'One floor below'.

 Wat de hoofdfiguur, ambtenaar bij de autobelasting Patrascu zo goed maakt is hoe hij een wordt met z'n omgeving. Kennelijk van jongsaf geleerd.

 Niet opvallen, nooit aanstootgeven. Hij en z'n vrouw en zoon dragen uit: 'wij zijn er niet'. Ze ver­zinken in hun inter­ieur met 'klassieke' meubelen, hun tegels en pannen met versleten fanta­siemotieven, hun flatje.

 Tot er in de flat beneden waar een jong stel woont iets ge­beurt wat op moord lijkt. De dader, een jongen die zijn vriendin vermoordde, dringt huize Patrascu binnen als vriend van het zoon­tje om ook daar het verzwijgen af te dwingen.

 Dat lukt, lijkt het, in een land met een wegkijkcultuur die in generaties groeide.

 Eigenlijk gebeurt er in 'One floor below' van Radu Muntean helemaal niets. En dat is precies het onderwerp van de film.