Suburra

 Ik las eens dat met handvuurwapens bijna altijd wordt misgeschoten. Dat zie je hier uitvoerig bij een renpartij door een supermarkt.

 Territoria die bloedig omstreden worden. Door mannen. Vrouwen zijn daar hoeren of moeders van boevenkinderen. Deze Italiaanse variant eindigt met de godfather die zijn moeder bezoekt. Die cake eet. 

 Een mooi klassiek rustig type, die padrone, al wat ouder en bezachtzamer, die het lijkt te winnen van de jeugdige roudouwers. Waarna hij toch nog wordt doodgeschoten door het laatst overgebleven gangstervrie­ndinnetje, het junkmeisje dat haar vriendje wreekt. Vergeet bij afrekeningen nooit iemand. Het regent vrijwel permanent.

 De inzet: Ostia, aan de kust bij Rome zou met politieke hulp een soort Las Vegas moeten worden.

 De typecasting van Stefano Sollima is uit het boekje. Ook doordat de plot werkelijk sluit als een bus. En door de parodistische overdrijving. Is dat leuk? Nee. Is het spannend? Nee. Maar ik bleef wel plaatjeskijken, tot het laatste revolverschot.