Langs de weg

 Tussen ergens en nergens. Als je in een dorp opgroeit en het is een stille dag ga je naar een plaats waar de buitenwereld voorstelbaar wordt. Langs de kant van de weg. Om in de verte te staren. Ze heet Dorien de Vylder, werd geboren in Zaffelare nabij Gent in 1988 en heeft nog geen bundel uitgebracht. Jozef Deleu zette haar vijfdelige cyclus 'Gesprek' in het nieuwste Liegend Konijn. Waarvan hier de eerste twee:

 I

 Jij zit op een bank aan de kant van de weg,/ van ochtend tot ochtend schik je de schaduw van de dingen.

 Ik ga naast je zitten, en hoor mijzelf iets zeggen./ Ik weet niet of het waar is, wat ik zeg.

 Maar jij knikt, dus voor even is het waar

 

 II

 Wat doe ik hier, op deze weg zonder banken./ Mijn enige hou­vast zijn de zon en de haltes/ van een tramlijn die niet meer bestaat.

 Ik sla het daglicht gade, hoe het de dingen/ dwingt tot aanwezigheid. Het twijfelt niet, pocht/ als een macho, zonder mij bestaan zij niet.

 Ik gniffel in de schaduw van een wolk,/ stel mij het licht voor, zonder de dingen, zonder/ iemand om niets te zien dan licht.