Is het mogelijk een boek te schrijven zo dat een lezer begrijpt wat de schrijver bedoelt? Is het mogelijk een boek te lezen en te begrijpen wat de schrijver wil zeggen?
Het nieuwe nummer van Tijdschrift Terras, onder de titel 'Onze' (Elf) geeft Franse poëzie van nu. Waaronder nieuwsgierig makende fragmenten uit Dans ma tête (In mijn hoofd), een boek van de dichteres Nadine Agostini (1960) die de onmogelijke relatie lezer-schrijver opwerpt. Uit het begin: (...) 'je kunt niet weten hoe ik denk zolang je niet in je hoofd hebt wat ik heb in het mijne je kunt niets weten je kunt niet denken zoals ik je kunt niet denken zoals ik zolang'
En daarna een hele rij voorwaarden waaraan een lezer zou moeten voldoen. Dus zolang...:
'je niet bent grootgebracht door een alcoholistische douanebeambte' en 'je niet bent grootgebracht door de alcoholistische vrouw van een alcoholische douanebeambte'. En nog veel meer. Zoals 'je niet serieus hebt overwogen om het klooster in te gaan' of 'je je niet urenlang hebt beziggehouden met de vraag waar de toiletten waren in Versailles ten tijde van Lodewijk XIV en omdat ze je zeiden dat die er niet waren met denken dat de bedienden hun meesters achternaholden met een po in hun hand en waar zij die po's dan vervolgens leegden (...)'. En: 'je nooit hebt gebeden dat het stopt ik smeek u laat het ophouden ik moet mijn gezond verstand terugvinden ik moet mijn hoofd terugvinden ik ben mijn hoofd kwijtgeraakt (...)'
En tot slot: 'aan het eind van dit boek zit je nog altijd niet in mijn hoofd je weet niet waarom je dit boek leest'
Dit vertaald door Ilse Barendregt. Het wachten is nu op het complete 'In mijn hoofd'.