Pygmalion

 Een sterk verhaal blijft dat van de beeldhouwer Pygmalion, die verliefd werd op zijn schepping, zoals verteld in Ovidius' Metamorfosen en door velen na hem, zoals Michael Camille. Hij streelt zijn beeld.

 'Eerst reageerde ze niet, bleef stijf als een plank, ook als hij haar koude mond kuste, haar kleedde in met bont afgezette jurken, ringen aan haar ijzige vingers schoof en, nadat hij haar op zijn bed had gelegd, zich inspande om wat warmte in haar op te wekken, terwijl ze in zijn armen lag.'

 Pas toen Pygmalion had gebeden in de tempel van Venus waarbij hij de godin smeekte het beeld te laten leven, kwam zijn geliefde tot leven.

 Zijn gebed tot Venus is een parodie, zegt Deirdre Jackson. Pymalion legt aan Venus de gelofte af nooit meer kuis te zullen zijn als ze zijn bede in vervulling laat gaan.

 Zo geschiedt. Het beeld wordt warm, komt tot leven en nadat Pygmalion haar borsten heeft gestreeld delen ze het bed.