Twee schipperskinderen heb ik gekend. De dichter van de twee is Frank Antonie, die opgroeide aan boord van de Frankie-A, het binnenschip dat naar hem was genoemd. De varende mens staat anders tegenover wat er aan de wal gebeurt
Veertig jaar geleden werd het verkocht. Hij bewaart nog het houten naambord met gouden letters dat opzij zat. Ik ken hem als drummer en chroniqueur van de kaaisjouwers aan de Nijmeegse Waalkade. En nu is er een dichtbundel, over het schip, zijn in 2003 gestorven vader - de schipper - en hem. Met veel scheepsfoto's.
Zo'n schip blijft altijd varen.
ik droom in rood/ van het water/ dat langs de romp mompelt/ van een schip/ dat er nog altijd ligt/ met gouden handgrepen/ en wapperende vlaggen/ schipper en matroos lopen met roodbezwete gezichten/ zwijgend door het gangboord/ het lichaam is zuchtend rustig/ in oude dagen
'Ik droom in rood' verscheen bij De Stadse Wal, Nijmegen, www.destadsewal.nl