Vanmiddag in het Leidse oudhedenmuseum bij de 'Koninginnen van de Nijl'. Vooral in de periode 1500‑1000 voor Christus. De vrouwen van de Farao's in de ogen zien. Zien hoe ze zaten en stonden, zich kleedden.
Het tweedimensionale Egypte is een vergissing.
Kijk je goed dan zie je vrouwen van vlees en bloed. Let op de heupen en buik van Nefertari. Een Grote Koninklijke Gemalin droeg matwitte, nauw aansluitende wikkeljurken, bestaande uit een rechthoekige lap, om het lichaam gewikkeld en geknoopt. Met bedekte bovenarmen en vallend tot over de kuiten.
Daarbij eenvoudige teenslippers zoals in het graf van Nefertari teruggevonden. Verder halssieraden als een stralenkrans, enkelbanden, een rode ceintuur. En wat ringen, oorbellen, maar vooral niet te veel. En alles naar eigen voorkeur gekozen uit de laatste mode. Het haar werd soms gevlochten, er worden ook pruiken gedragen
Ik lette vanmiddag vooral op gezichten, zoals door beeldhouwers vastgelegd. En daar zie je het, in de blikken naar binnen of naar buiten gekeerd verfijnd, nadenkend. of met een klein lachje.
En wat een verscheidenheid van gezichten. Egypte lag op het kruispunt van Azië, Afrika en Europa.
Vrouwen, die net als hun Farao's de schakel waren tussen mensen en goden. En dat wisten ze.