'In een notedop' is een uitdrukking geworden. Vast afkomstig van de beeldhouwwerkjes in hout of ivoor waarin hele, vaak Bijbelse voorstellingen werden uitgesneden. Het evangelie op zak. Het Rijks stelt ze tentoon en het nieuwe nummer van Kunstschrift verhaalt ervan.
Als kind al leef je in schuivende kijkhoogten. Kinderogen die over de tafelrand heen kijken zien kopjes en schotels als gebouwen.'
Het Calimero effect, samengevat in 'zij zijn groot en ik is klein en dat is niet eerlijk'.
In het Rijks zijn miniaturen te zien. Maar die gaan bij mij vanzelf hand in hand met vergrotingen. Gulliver is er altijd ook. En kijkt lachend toe hoe de lilliputters zijn buik omspannen om hem aan de grond te nagelen.
Mijn eerste sociologie college verhaalde van een steeds oplaaiende ruzie tussen keukenpersoneel en de obers in een groot Amerikaans restaurant. De keuken lag een halve verdieping lager, zodat de koks de spijzen omhoog moesten reiken naar het doorgeefluik en de obers ze de vuile borden toesmeten. De obers keken letterlijk op ze neer. Toen een verstandige baas in een nieuwe vestiging keuken en restaurant gelijkvloers legde was het opeens uit me de ruzies.
Het ging om macht. En die werd - letterlijk - bepaald door positie en afmetingen. Ik zag koningen op hun troon. En de volgende stap, de uitvergroting van machthebbers. De farao's wisten er van. Ze zagen torenhoog neer op hun onderdanen, die op hun beurt tegen ze opkeken. De taal is doordrongen van afmetingen.
Ps. In Kunstschrift vond ik de verbazende Miniature Calendar van Tatsuya Tanaka.