Niet vaak zag ik zo duidelijk wat een actief leger als deel van de samenleving in een staat met de mensen doet. Israël is een 'legerstaat'.
Iedereen kan schieten. Iedereen controleert iedereen. De vijand is vlakbij en 'onder ons'. Geweld wordt dan gewoon. In 'Beyond the mountains and the hills' van Eran Kolirin dringt het geweld het gezin, bestaande uit vader, moeder zoon en dochter binnen.
Vader is werkloos na zeventwintig jaar in het leger. Uit frustratie schiet hij een Arabier neer en zoonlief slaat de minnaar van zijn moeder, die lerares is met een steen de hersens in.
Al zijn er nog pogingen om samen uit te gaan, iedereen in dit gezin is mekaar vreemd geworden.
En als de dochter, die vredelievend is iets goed wil maken van haar vaders schietpartij bij de familie van de getroffen jongen lukt dat niet. Haar contact met zijn broer ontgaat de geheime dienst niet. Was hij een terrorist? Zijn gezicht verschijnt op het televisiejournaal, hij is dood.
Er blijven nogal wat raadsels hangen en de karakters zijn niet erg uitgewerkt. Maar de dreiging is sterk. De bergen en heuvels uit de titel, waarachter 'de anderen' wonen beginnen al achter de snelweg.