Afscheid van Amerika

 Ik ben afscheid aan het nemen van het Amerika waar ik mee opgroeide. Vandaag suizen de tekenfilms van de Hanna-Barbera fabriek door mijn hoofd. Niet alleen de Flintstones, ik ben van de Flintstone generatie.

 De goedkoopste animaties, eindeloze herhalingen, schetterende muziek en altijd een grote domoor en een kleine slimmerik. Totdat Dino moet worden uitgelaten en de deur achter Fred dichtvalt. 'Wilma, open this door, Wilma!'

 Natuurlijk werd Donald Trump gekozen omdat ie sprekend op Fred Flintstone lijkt en is minister van justitie Jeff Sessions precies Barney Rubble.

 Joseph Hanna en William Barbera maakten die filmpjes aan de lopende band voor hun wekelijkse show. Ik hield ook veel van Yogi Bear en z'n vriendje Booboo die in Jellystone Park wonen en leven van de gekaapte 'pickenick baskets' van de parkbezo­ekers, die komen langsrijden roepend 'looka­tthabear lookatthebear'.

 Hucklebery Hound was ook goed, die was sheriff: 'You beter keep a sharp eye at all times!'. En muizenjager Topcat met: 'I hate those mieces to pieces'. Uitgeput zeeg ik na zo'n halfuurtje neer.

 Maar nu Donald Trump er is, la realité a surpassé la fiction. Niks is in Amerika meer leuk omdat Trump zoveel karikatuur is dat cartoons niet meer helpen. Als de atoombommen vallen zijn ze saluutschoten van Fred Flintstone. Terug naar het stenen tijdperk. En Wilma doet de deur noo­it meer open. Yabba-Dabba Doo!’.