Een lastig dertienjarig Frans jongetje uit de buurt van Lyon wordt gedropt in een dorp in Burkina Faso. Zijn vader heeft hem onder het mom van vakantie naar zijn oom in het moederland gestuurd, waar alles anders is.
Je ziet hoe Ady, zoontje van een vader uit de voormalig Franse kolonie en een Franse moeder alles moet leren. Oom is in het dorp oppermachtig. Zijn paspoort wordt ingenomen, Ady heeft een schuld aan hem omdat hij sportschoenen kocht van geld dat voor oom bestemd was, en is voortaan van zijn grillen afhankelijk. Er moet gewerkt worden.
Omdat hij nog onbesneden is hangt hem een initiatierite boven het hoofd. In het dorp wordt geklaagd dat de jongeren tegenwoordig naar elkaar luisteren en niet naar de ouderen. Maar intussen is er oom Amadou.
Wat de Zwitserse filmer Berni Goldblat, die in Burkina Faso woont, wil zeggen wordt niet echt duidelijk. Is dit een ode aan het o zo mooi ogende dagelijks leven daar, of wil hij laten zien dat er voor jongeren geen toekomst is.
Met op de achtergrond de grote trek naar de Middellandse Zee. En de impliciete raad: ga terug.