Een libelle in de Peel

 Ze heetten CCC Inc. en verhuisden al vlug naar een boerderij in Neerkant in de Peel. Wat ik me herinner is boterhammen met pindakaas zonder eind en de lichtb­lauwe bus die bleef stilsta­an op de afsluitdijk.

 Zo begon het, als veel verhalen uit die tijd, die allemaal weer vlug zijn opgehouden. Zoniet dat van CCC. Ze treden nog steeds op. En zijn bevriend. Een bandlid stierf, de bioloog en mierenkenner Jan Kloos.

 Ernst vertelde me eens hoe hij als kind ontdekte wat zijn naam betekende, en dat als een opdracht zag. Hij moest een ernstige jongen zijn. Zo begon hij in Neerkant al vlug te schrijven en heeft alles geboekst­aafd. Hij woont ook als enige nog in de boerderij. Als je ze ziet optreden lijkt het de normaalste zaak van de wereld: niet ophouden, gewoon doorspelen.

 Voor wie wil weten hoe dat kan is er nu het boek 'De Neerkant' van Ernst, waarin ik een voetnoot ben. Zijn verhaal, wat hij schreef, de vrienden, de meisjes, de muziek.

 Een zin: 'Sommige dingen kun je niet verzinnen. Die lijken te onwaarschijnlijk om waar te zijn. Of te mooi. Uit het niets komen zij aanvliegen als een libelle die in een drukke winkelstraat ineens op je schouder gaat zitten.'