Vis
vrijdag 15 december 2017 - 14:34
In de voorlaatste editie van het Liegend konijn vond ik dit gedicht van Joris Miedema, die de bundel 'Oogtheater' (2011) publiceerde. Een gedicht met ook een titel waarmee ik bleef rondlopen, 'Een krap schilderij’:
'Om een schilderij wringt de lijst/ als een te krappe kamer/ waar net een tafel in past/ hoe zwijg je daar met z'n vieren/ het mooiste aan
na een eeuw voelt de stilte gedateerd/ op hoeveel manieren/ kan je niets zeggen tegen elkaar/ ze weten de intentie niet meer samen te vatten in hun blik
zelfs de verf hangt er futloos bij/ het onbehagen afgebeeld als een vis/ op een bord/ die geen van allen lust/ ongemakken gaan stinken na zo'n lange tijd'
Een schilderij dat uit zijn lijst barst, na een eeuw, gemaakt dus omstreeks 1916. Ik zag het gezin voor me. Dacht meteen aan Gustave van den Woestijne en begon te zoeken of ik het kon terugvinden. Vergeefs. Ik zou het aan Thom Mercuur moeten vragen die alles wist van vis, geschilderd of klaargemaakt. Maar Thom is in 2016 gestorven
Volgens de bijbel werd er geen vis gegeten bij het laatste avondmaal, maar Da Vinci en veel anderen schilderde hem op tafel, naast het brood, Ichthus indachtig.
RSS