Allergieën zijn er in soorten. Zo ken ik een vrouw die alles liever doet dan door de Vijzelstraat fietsen. Op de site van Tijdschrift Terras is een nog krasser voorbeeld te vinden, van de schrijver Iginio Ugo Tarchetti (1839-1869)..
In zijn verhaal 'De letter U (manuscript van en gek)' vertelt de hoofdpersoon hoe die letter hem tot waanzin dreef. Alles om een letter? Ja. Emilia Menkveld vertaalde zijn relaas.
Eerst zijn hekel aan de vorm met 'de twee gehate punten en de verfoeide bocht'. De klank komt dan nog. In het Italiaans horen we een 'oe'. Op school schrapt hij alle u's in boeken en wordt weggestuurd. En natuurlijk ontmoet hij louter meisjes met een u in hun naam.
Hij somt voor de lezer de klinkers nog eens op: a e i o u.
A - de uitdrukking van eerlijkheid, van eenvoud, van een kleine, maar fijne verrassing. E - Vriendelijkheid, tederheid, volledig in een klank vervat. I - Wat een vreugde! Wat een diepe, intense vreugde! O - Wat een verwondering. En wat een welkome verrassing! Wat een rauwe, mannelijke eenvoud heeft die letter!
Luister nu naar de U. Spreek hem uit Haal hem uit uw diepste binnenste maar articuleer hem goed: U! Uh! Uhh!!! Uhhh!!!! Huivert u niet? Beeft u niet bij die klank? Hoort u niet het gebrul van een wild dier, een gekerm van pijn, alle stemmen uit de bewogen, gekwelde natuur? Voelt u niet dat in die klank iets dieps, iets duisters, iets duivels zit?'
En dan volgt zijn levensverhaal. Zijn naam bevatte een U. En hij trouwt tenslotte toch met zijn grote liefde, die helaas Ulrica heet.
Hij wil dat ze haar naam verandert, ze zwijgt. Hij gaat haar te lijf. En eindigt in het gekkenhuis.