Vrouwen in Calcutta

 In lang niet zo 'aangrijpende scene gelezen als in 'Drehtür' van Katja Lange-Muller, waar in 1967 een hulpverleenster terecht komt in een groep vrouwen in Calcutta, die verminkt zijn door gruwelijke brandwonden.

 Oorzaak: ze trouwden en kregen geen zoon, waarna de schoonfamilie ze 'bij het koken' in brand stak, verjoeg - als ze nog leefden - en verstootte. Terug naar haar ouders kon vaak niet.

 Hulpverleenster Asta barst in huilen uit bij hun aanblik. Ze kan haar geplande voordracht niet houden. Het is een grondeloos huilen, waar geen eind aan wil komen. De verminkten proberen haar te troosten, wat niet lukt. Tenslotte leest de gastvrouw haar verhaal maar voor. Langdurig applaus.

 Wat vooraf gaat aan het Hindoe huwelijk daar is dat een meisje een bruidsschat moet inbrengen waarvoor haar familie vaak veel moet lenen. De bedoeling van de uitnodiging was in Duitsland een actie te starten om tweedehands naaimachines te verzamelen voor deze verstoten vrouwen waarmee ze zich in leven kunnen houden. Dat lukt. Hulpverleenster Asta slaagt.

 De draaideur van de titel bevindt zich op het vliegveld van München. Hij draait door. Naar een nieuwe scene uit het leven van Asta.