Elke dag et ik deze onmisbare 'Cream crackers' van Barber uit Birmingham. die tot nu toe naar bijna alle Europse landen geexporteerd worden. Tot de Brexit daavoor wieweet stokjes zal steken. Nu ja 'cream'? Ze zijn gortdroog. En altijd denk ik daarbij aan hoe Wallace en Gromit een maanraket bouwen. De maan, die zoals bekend bestaat uit groene kaas, waar ze allebei gek op zijn. Alles werkt, totdat de lancering abrupt door Gromit wordt stopgezet. Ze zijn de crackers vergeten!
Gisteren nog zag ik een mevrouw uit Lochristi, de Belgische bloemenstreek, waar ik eens logeerde in Hotel Begonia. In een woud van Sanseveria's. Ze zal 80% van haar omzet verliezen. Bederfelijke waar rijgt het straks zwaar te verduren onder oeverloze douane controles.
Ik mís geen episode van de Brexit saga. Elke avond het Engelse News at ten en dan Newsnight met Kirsty of de onmisbare Emily. Die zelfs van hret schimmenspel van Theresa May en Jeremy Corbyn nog iets weten te maken, elke dag weer..
Een nieuw referendum? Waarom niet.
Als ik mijn crackers maar krijg.