In 2010 maakte ik een Rotterdamse stadswandeling met fotografe Kim Bouvy en kreeg daarbij haar unieke fotoboek 'Phantom city' (uitg. Pels en Kemper), dat mij al jaren vergezelt.
Vertaal maar 'Spookstad'. En dat was het, zolang ik er kwam. Eerst fietsend vanuit Den Haag om de Maastunnel te zien, met z'n houten roltrappen in de fietstunnel. Maar verder? Bouvy schrijft: 'Aan de buitenkant leek de stad onaantastbaar, maar verscholen achter haar vele torens was ze zo hol en eenzaam als een filmdecor. De stad was niet tevreden met zichzelf. Ze wilde niet herinnerd worden aan het verleden, waarin ze zwaar beschadigd en aangetast was door vijandige krachten. Beschaamd had ze jaren haar littekens gedragen Ze wilde nu het eeuwige leven, vrij van ziektes en onvolkomenheden...'
De foto's laten het nieuwe Rotterdam zien, vaak in de mist, meestal lege straten, waarin straatnaambordjes staan die verwijzen naar het verleden. Het woordje 'Blaak' aan een kale betonnen wand. Wat leefde er ooit in de 'Zwartehondstraat'? Nu niks.
Kaalslag, aangroeisels, restanten, pogingen tot architectuur, die samen onbegrijpelijke composities vormen.