Aankomst

 Al jong kwam ik het raadsel tegen, bij Mulisch, die in zijn Stenen bruidsbed de Amerikaanse tandarts Corinth fysiek laat aankomen in Dresden, maar zijn geest komt niet meteen mee, want 'die komt na per zeilschip'.

 Naipaul komt na twintig jaar pas aan op het Engelse platteland, waar hij na Trinidad probeert zich een nieuw thuis te maken. Het verhaal van zijn leven. Sarah Hart beschrijft hoe ze na Engeland en Parijs tenslotte belandt in Leiden, een stadje dat haar vreemd blijft aankijken.

 Naipaul deed het in zijn huisje in Wiltshire anders: 'hij kijkt naar de bomen, de rivier, de uiterwaarden, maakt ze zich eigen, en zegt: "Ik zal hier mijn thuis van maken."'

 Op Chirico's schilderij zie je twee monnikachtigen in gepeins verzonken voor een muur waarachter een kapel verrijst.  

 Zelf woon ik al 56 jaar in Amsterdam maar ben er nooit aangekomen. De eerste Amsterdammer die ik ontmoette was de melkboer. Deze melkboer droeg een baard. In heel Den Haag zou je in die jaren geen melkboer met een baard hebben gevonden.

 Ik heb huizen gerestaureerd en mensen gesproken bij de vleet. Maar een Amsterdammer ben ik niet geworden. Sarah Hart geeft een recept om niet langer een vreemdeling in een vreemd land te zijn: 'blijven waar je bent, hoe vaak je ook de straat in kijkt en "a desperate lack" voelt.' Maar ik weet niet eens wat ik mis. Niet Den Haag, niet Eerbeek, niet Zutphen, waar ik zes jaar opgroeide.