Aardig

donderdag 27 oktober 2016 - 14:07

 Als Hillary Clinton tegenover een publiek staat heeft ze als gewoonte met de vinger naar iemand in dat publiek te wijzen die je niet ziet. Alsof ze blij verrast een oude buurvrouw herkent. Maar ze doet alsof. Zo iemand staat daar niet. Ze doet het altijd. Ook is er iets met haar lach. 'Ze heeft een probleem met haar lach,' zei een deskundige.

 Die lach is niet te verdragen. Onecht, vreugdeloos, plastic. Alsof ze over je hoofd heen lacht. Net als naar de onzichtbare buurvrouw.

 Ze heeft ook geen blik, kan mensen niet aankijken. Kijkt in het niets. 

 De vraag rijst dan of ze 'aardig' is, wat dat ook moge zijn.

 Nog een kandidaat. De vinger van Hillary Clinton is iets als de hand-in-de-broek­zak van Diederik Samson, die nooit begrepen heeft hoe onhof­felijk het is om mensen met de hand in de zak toe te spreken. Als een fabrieksdirecteur die even de werkvloer passeert. Ik denk dat dit soort kleinigheden verkiezingen kunnen beslissen.

 Je stem uitbrengen doe je op grond van herkenning. Niet uit berekening, zoals vaak wordt beweerd. Wat wordt herkend? Ik denk wat men houdt voor geestverwantschap. Zoals Trump-stemmers de Trump in zichzelf herkennen.

 En dan Clinton. Wie herkent zich in zo'n totaal onechte, over je hoofd heen pratende bazin? Nee, niet aardig. Kan alleen verkozen worden omdat de ander erger is.