Abundantia (2)

 Makart 1840-1884 was een ster in het Wenen van zijn tijd, maar na zijn dood snel vergeten. Rijen fans stonden bij z'n atelier, de Abundantia was in Berlijn, Leipzig, Londen, New York en Amsterdam te zien. Er bestaat een pendant: 'De Gaven van de Zee'. Beide werden geschilderd voor de eetzaal van een stadspaleis in Wenen. Nu zouden ze het goed doen in een restaurant. Of perfect passen in de kerstbijlage van een Nederlandse krant. 

 Een erg goeie schilder was Makart niet, eerder een voorloper van de makers van wanden in theaters of de lithografen van de affiches, die twintig jaar later kwamen, al haalt hij het niet bij Jules Chéret of Adolphe Mucha. Een overdaad aan moeders en kinderen zie je, vruchten ook. Het panorama wordt geflankeerd door veel beter geschilderde overvloed uit eerdere eeuwen, zoals de eetbaar mollige Pomona van Paulus Moreelse en uitzinnige voedseloptastingen van Aertsen en De Heem die zo averechts werken op de eetlust. Net als de erg flauwe en voorspelbare 'Santa Candy Cane' van Paul McCarthy, de wandelzuurstok, een kerstgedrocht, vast bedoeld om ons de keerzijde van de consumptiemaatschappij te laten voelen. Goh.

 Maandag meer Overdaad in de Avonden.