Afscheid

 Toen ik hem in 1972 zag was hij in gezelschap van zijn vriend Johnny Cash, die hem van de drank had afgeholpen en in wiens begeleidingsband hij speelde. Cash zei nog 'Hi honey' tegen mijn vriendin, maar ik wilde met Carl praten.

 Dit zijn de dagen van mijn afscheid van Amerika en daar hoort Carl Perkins bij. En de teenagers uit pakweg 1956, die dansten op de muziek van deze Carl, de gitarist die George Harrison bewonderde, zodat de Beatles drie nummers van hem opnamen.

 We praatten langdurig op de kamer van de vrienden in het Hilton. Carl was op een feest in een kasteel nabij Londen geweest en daar hadden ze hem allemaal omhelsd. Carl Perkins was iemand in Liverpool.

 Carl zei nog: 'Moet je horen, mijn zoontje kwam laatst van school en vertelde: 'Dad, you're in a book.'

 De juffrouw had het zelf gezegd. Er was een boek verschenen, een echt boek, over onder meer rock'n roll en daar stond z'n vader in, met foto. In een boek staan, dat was wat in 1972.

Carl was jong kaal geworden en droeg pruikjes, waarover hij grapjes maakte. En nu denk ik aan zijn liedje 'Leen me je kam'. Een teenage-stel komt thuis van een feestje, en hij moet zich nog fatsoeneren voor hij haar bij haar ouders thuisbrengt:

'Lend me your comb

It's time to go home

Gotta confess, my hair is a mess...'