Allerzielen

 Vanaf de hoge spoorbaan keek ik uit op een groot kerkhof, waar het niet stil was. Integendeel Beneden me zag ik hele families, verzameld bij de graven, met tal van waxinelichtjes bij zich. Ze leken in opgewekt gesprek over hun doden, er werden voedsel en versnaperingen rondgedeeld.

 Als zo vaak dacht ik aan wat het protestantisme ons heeft afgenomen. En aan de eenzaam stilstaande autootjes die je hier bij kerkhoven ziet. Met een man erin, die in slaap is gevallen boven zijn Gazzetta dello Sport.

 De trein moest verder. Naar Venetië. Naar nog meer doden.