Als je een meisje bent

 Heet de dichtbundel van Maartje Smits. Films maakt ze ook. Ze deed er een verbazend half uur korte interviews bij, hier te zien. Met aan meisjes en vrouwen die ene vraag: ben je een meisje of een vrouw?

 Een vraag die hooguit in het voorbijgaan wel eens gesteld wordt en meestal ontweken. Wanneer wordt een meisje een vrouw, of 'vrouw'? Een vraag waar je als man buiten staat. Hooguit kun je soms opeens een verandering in het voorkomen waarnemen. Na de grote vakantie ander haar, een stem, waarin lage tonen opduiken. Ook op latere leeftijden, opeens. Of nooit. De antwoorden gaan van verlegen lachjes tot grote stelligheid. Maar waarover? Zelf weet Maartje Smits het nog steeds niet, zegt ze. In het gedicht Afwegen schemert anorexia:

 het is eten of schrijven, maar als ik eerlijk ben meestal eten

 het meisje: je doet het zelf/ therapeut 1: elke hap is een keuze/ we antwoorden iets wat ik thuis al niet geloof/ watertrappelend tot kramp in de koelkast/ schiet

 ik googlemap mijn triggermomenten/ we mogen niet meer alleen zijn met mezelf/ een diagnose is geen eindpunt, zei ze

 niks eten was zo makkelijk

 in mijn kamer hangen dekens over zelfreflecterende/ voorwerpen afleidingsmanoeuvres voor/ wanneer het hoofd telkens dezelfde kant op slaat

 ik wil een omaatje zijn oud en lelijk/ en tot die tijd: therapeut 2 + 3 geen aanstoot geven de groep klapt/ er gaan stemmen op voor zelfkastijding/ hier is alles positief