A.Moonen

 Zondag verschijnt om 15.00 op de Beurs voor bijzondere uitgevers in P­aradiso de biografie van de schrijver A.Moonen. Een ver­helderend en vermakelijk werkstuk van Wim Sanders. Moonen was als schrijver en optreder een uitzonderlijk fenomeen. Hij was wat je noemt gek, en hechtte aan een ongewoon seksueel bestaan, maar was tegelijk zo intelligent dat hij dat kon gebru­iken in zijn werk.

 In 1968 en 1969 schreef hij (1937-2007) bijvoorbeeld het  toneelspel 'Gastheer Moonen', waarin hij zelf de rol van de gastheer had. Hij was een groot toneelliefhebber. Beckett was zijn held. Als hij voorlas voor de radio, wat hij jarenlang deed, zette hij een portret van Beckett tegen de microfoonstan­daard en keek er af en toe naar. 'Gastheer' was overigens zijn enige werk waarin de 'anale variant' niet voorkwam. In 1981 werd het gedrukt. Een hoorspelversie lukte niet. Te visueel.

 Het doet aan Pirandello denken schrijft Wim Sanders, indachtig diens personages op zoek naar een auteur. In Gastheer Moonen verwijdert de 'gastheer' zomaar twee personages en vervangt ze door 'reserves'.

 Ik heb Moonen gekend en Sanders over ons radiowerk verteld. Ook over de standaardreactie van deftige dames: 'Mooi programma meneer...'. Ook Biesheuvel, Campert, Freek de Jonge, Brigitte Kaandorp en zo meer deden mee. 'Maar een ding...'.

 En dan wist ik wat er kwam.

'Die meneer Moonen...'

 'Ja mevrouw..'

 'Moet dat nou?'

 En dan zei ik 'Ja mevrouw, dat moet.'     

 Onvergeterlijk was zijn optreden als zanger met ons huisorkest. ''Ik ken niemand, niemand kent mij...'' En dat eindeloos door. Zijn vertaling van het Russissche Zwarte ogen''. Hij zong goed.

 Moonen schreef negen prozawerken en de dichtbundel 'Gezagvoerdersverzen'. En zondag verschijnt dus: 'Bel ik u wakker, beste man? Het monisch-manisch schrijversbestaan van A. Moonen.' van Wim Sanders.

Tags: