Andere tijden

 De Doge van Venetië werd democratisch gekozen en heus niet zo vaak vermoord. In de brieven die Lord Byron uit zijn Venetiaa­nse tijd Wordt vermeld hoe het mode was op de bin­nenplaats van je palazzo wilde dieren te houden en hoe toen een bronstige olifant ontsnapte, die over het San Marcoplein heen en weer galoppeerde en een lading boomstammen, die op de kade lag alle kanten op smeet. Byron liet zich door zijn gondelier nabij roeien.

 Wat te doen? De politie bellen? Dat was toen het Oostenrijkse bezettingsleger, dat de olifant niet te pakken kreeg. Pas toen er een groot kanon op het San Marcoplein werd aangereden en begon te vuren zakte de olifant ineen.

 Byron beschrijft hoe hij een kanonsbal de olifant aan de ene kant zag binnendringen en de kogel er aan de andere kan weer uit zag komen. Toen was het gebeurd. Byron liep mank. Kwam hem iemand tegemoet dan bleef hij stil staan tot de ander uit zicht was.

 Byrons huishouden werd in die tijd bestierd door 'la for­nari­na', een bakkersvrouw die hij als maîtresse huurde van de lokale bakker. Dat was toen heel gangbaar. Ik bedoel, 'Andere tijden' moet wat verder terug in de tijd.