AnsaldoBreda

 Zijn naam was Ernesto Breda. Zijn familiegeschiedenis doet denken aan die van Italo Svevo. Hij stichtte een machinefabriek die niet alleen locomotieven maakte, maar ook kanonnen en zelfs vliegtuigen.

 Zijn naam kwam ik tegen als aanlegger van het smalspoorbaantje in de kolonie Eritrea, van de hete Rode Zeekust naar de koele Italiaans ogende stadjes op 1000 meter hoogte. Korte tijd reed het weer, met twee locs, opgelapt door stokoude Eritrese mecaniciens die er voor de oorlog al op hadden gereden. Hoe het nu gaat?

 In 2003 kwam ik Pistoia binen over het spoorviaduct, zag dit locomotievenkerkhof en de ingevallen fabrieken rondom. In trance reed ik brutaalweg het bedrijfsterrein op en kletste me binnen. De mastodonten beklimmen, het koper betasten, de geuren van oude stoom. 'Enthousiasto di Ferrovia?' Alles was goed. En kijk, de Analoge kodakkleurtjes van roest, stuifzand, stel­conplaten en onkruid.

 Als we deze nou eens zouden oplappen en voor de Fyra spannen?

En nu komt volgens verwachting de reactie van Wim Bloemendaal: ''Die 940 van de FS op jouw fraaie foto heeft een maximum snelheid van 65 kilometer per uur. Hier zie er eentje in bedrijf.'' En nota bene in Garfagnana, bij Lucca, dal van de Serchio, waar ik vaak was..

 

Tags: