Arbeider

 In het nooit verschenen boek 'Linkse mensen' zou ik willen lezen over het begrip 'arbeider'. Ton Regtien, oprichter van de Studenten Vakbeweging stond erop studenten 'jonge intellectuele arbeiders' te noemen, die een studieloon verdienden.

 Ik kende Regtien. In mijn eerste Amsterdamse jaren deed ik mee. En zo stond ik op een ochtend in 1964 om zeven uur in de mist stencils uit te delen bij een fabriekspoort in Amsterdam-Noord aan verbaasde mannen in leren jassen op brommers. Arbeiders en studenten moesten zich verenigen, stond daarin.

 In 'De vlucht uit de tijd' van Dada-oprichter Hugo Ball kwam ik hem weer tegen, de arbeider. Nu samen met de kunstenaar. Op zondag 20 mei 1917 deed Ball in de Dada-galerie in Zurich een rondleiding voor arbeiders: 'Er komt precies een arbeider opdagen, evenals een mysterieuze heer, die de halve Galerie wil kopen, in het bijzonder Slodki, vroege Janco's, Kokoschka, Picasso.'

 Opeens zag ik hem voor me, die ene arbeider. Je ziet hem op talloze foto's van demonstraties in de Amsterdamse jaren '60. Van Cor Jaring bijvoorbeeld. Omdat hij, denk ik - met altijd zijn baret op - zeer fotogeniek was. Dat wist hij. Wat hij ook geweten moet hebben is dat de opstandige studenten graag een oudere arbeider bij hun demonstraties zagen. Dat was er tenminste een. Net als blijkbaar de dadaïsten. Zijn naam was Gerard van den Berg. Hij was, zei men, 'een oude radencommunist'.

 Hij blijkt in 1997 gestorven te zijn.