In Armando's nieuwe bundel kom ik op vertrouwd terrein. Het is er oorlog. Het natte gras groeit op plekken waar iets gebeurde. gebeurd kan zijn of zou kunnen gebeuren. Ik weet van dreiging, van de vijand, van vlucht, het struikgewas, dekking zoeken, altijd op je hoede. Alleen van mijn oorlog bleef niet meer over dan puin, veel puin en verhalen. En de oerroep 'Maak dat je wegkomt', zoals in 'Ledematen':
'Het heeft een vierkante kaak,/ lippen van een achterdeur,/ lurven op een kier.
Stel dat het in beweging is/ misschien een boom, misschien/ een afscheid van het bos.
Het hoofd uit vrije wil,/ de armen liggen gelijkvloers.
Per slot van rekening de benen./ De benen?/ Benen hebben gevouwen voeten.
Raap de ledematen op,/ ga onmiddellijk weg.'
En dan het titelgedicht van 'Liever niet' dat zo begint:
'Helaas, het is niet echt gebeurd,/ niet echt gebeurd,/ nee, liever niet gebeurd./ Kan er iets gebeuren als/ er lachend liever niets gebeurt? (...)'