Baden in Van Deyssel

 Het begon met het boek 'Uit de schrijfcassette van Lodewijk van Deyssel (1978). Teksten verzameld door zijn latere biograaf Harry G.M.Prick. Ik zocht hem op en we maakten een radio-opname. Hieronder te beluisteren. Prick bleek zich geheel vereenzelvigd te hebben met zijn held, die hij 'Oom Karel' mocht noemen. Hij kon hem zeer goed nadoen, werd hem.

 En daar kwamen de verhalen van zijn eerste bezoek, als scholier tijdens de oorlog, met vele treinen uit Maastricht naar Haarlem.

 Ze aten het 'macaroni-schoteltje'. Op straat liep Van Deyssel voor hem en keek grapsgewijs achterwaarts - hij was zeer scheel, naar buiten toe - waarbij hij zei 'Ek neem u waar.'

 En dan de onderbrekingen als toen ze in de erker zaten, Harry een mooi meisje zag passeren en Van Deyssel zei: 'M'n waarde, k' zag dat ge afgeleid werd. Ik geef u een minuut om u te restaureren. Waarna hij z'n vestzakhorloge op tafel legde en een minuut verstreek. Tot hij zei 'Wij hervatten het discours.' Al een paar maanden volg ik de weldadige Van Deyssel-teksten  die verschijnen op zijn Facebook-site. Zoals deze:

 'Het gemis aan evenwicht in mijn karakter weerkaatst zich sinds eenige weken in mijn wanbeheer van mijn werkkamer‑temperatuur. Den heelen dag door heb ik het beurtelings veel te koud en veel te warm, zoo dat mijn gesprekken met smidsknechts, met het bekleeden mijner deur‑ en vensterreten, met het verwis­selen van kachels, het manoeuvreeren van vuurschermen en het met mijn schrijftafel en stoel door de kamer dansen van de eene plek naar de andere, het aan‑ en uit‑doen van verscheidene lagen onder‑ en bovenkleren, en zoo meer, die gedeelten der dagen verpulverd worden, die niet door langdurige moedeloosheids‑buyen over dien zelfden toestand worden in­genomen.'.