Bart

 Er zijn nog dingen waar niemand van weet behalve wie het aangaat. Vele jaren werd Avondlog dagelijks nagek­eken door Bart Egers. En dat was wel nodig ook. Ik ben slordig en kan eigenlijk maar met een vinger typen. Ik heb Bart nooit ontmoet. We wisselden soms briefjes over taal- en tikfouten. Tot ik vorige week deze mail kreeg, met het prentje van Gummbah. 

 'Beste Wim, jarenlang zijn wij spoken voor elkaar geweest. Als we elkaar mailden deden we dat zonder elkaar te kennen. Elk weekend was ik in Amster­dam bij mijn vriendin Mieke, die zich afvroeg of ik me aan jou zou voorstellen mocht ik je tegenkomen. Bijvoorbeeld tijdens het uitlaten van m'n hond op de Vinkeles­kade terwijl jij daar met Jan Donkers stond te praten. En elke keer was mijn antwoord weer dat ik jou niet gedag zou zeggen, dat ik je zou negeren. Ik vond dat we elkaar niet beter hoefden te leren kennen. Toch wil ik je nu wel laten weten dat ik er na volgende week niet meer zal zijn. Ik ben gesloopt door de kanker. Hopelijk blijft het jou nog jaren goed gaan. Een laatste tip: lees je Avondlogstukjes nog een extra keer door voor je ze plaatst, want ik hou je niet meer in de gaten. Groet, Bart Egers'

 Ik schreef Bart en ik schreef Mieke.

 En vanmorgen kwam dit overlijdensbericht.