Bellen met Gerard Reve

 Als Gerard in Frankrijk bouwde aan z'n geheime landgoed verveelde hij zich 's avonds en ging bellen. Joop was er niet, die sprak geen Frans en bleef in Schiedam. Zo praatte ik lang en veel met Gerard over werkelijk van alles.

 Een verhaal boeide hem bijzonder. Dat ik vertelde naar aanleiding van de twee legertentjes uit de dump op het Waterlooplein die ik voor hem had gekocht en die daar een zomer op de berg hebben gestaan. Ik had er eerst eentje gekocht en belde. ‘Niet duur,’ zei ik, ‘ 35 gulden maar. Met echte legerletters erop.’

 'Koop er dan meteen nog een,' riep Gerard.

 'Waarom?'

 'Omdat ze zo goedkoop zijn natuurlijk!' 

 Dit is Reve-logica. Emo Verkerk bracht ze naar Frankrijk.

 Naar aanleiding hiervan vertelde ik hem het verhaal van m'n vader over de officierscapes in het Nederlandse leger in de jaren '30.

 Wanneer ze op oefening waren met het regiment Wielrijders, vanuit de Bredase Kloosterkazerne, en de nacht viel, konden twee officieren van hun capes een tweepersoons tentje maken. Er zaten extra knopen in die capes, waarmee je ze aan mekaar kon vastmaken. Ze hadden daartoe ook een tentstok bij zich.

 Gerard kreeg geen genoeg van die twee officieren in hun tentje. 'Vertel nog eens..'